साउने झरीमा उनको याद
नन्दलाल खरेल
जतासुकै भेल बगेको छ,
मनको किनार अझै सुकेको छैन।
साउने झरीले भिजाउँछ शरीर मात्र,
तिम्रो यादले आत्मासम्म भिजेको छ।1।
बादलले आकाश ढाकेझैँ,
तिम्रो सम्झनाले मन ढाकेको छ।
हरेक वर्षाको थोपामा
तिम्रै नामको संगीत सुनिएको छ।2।
हरियो साउन आयो फेरि,
तर तिमीबिनाको हरियाली फिक्का लाग्छ।
झरीले माटोलाई सुगन्धित बनायो,
तिम्रो यादले आँखालाई रसिलो बनायो।3।
जतिसुकै भेल बगेको होस्,
समय जति नै अघि बढेको होस्,
मनको एउटा कुनामा
तिम्रो मायाको दीप अझै निभेको छैन।4।