नन्दलाल खरेल
बर्ग संघर्षको खेतबारीमा बीउ रोप हे साथी,
नारा मात्रै होइन, हलो पनि चलाऊ हे साथी ।
कित्ता बाँड्ने भाषण भन्दा, खेत जोत्नु ठूलो कर्म —
जनताको हातमा फल ल्याउने सपना बनोस् धर्म ।।
माटो चिन्दैन किताब, हलोले लेख्छ सार,
वर्गहीन समाजको सपना, उस्तै हो भने विचार !
बुट र बन्दुक थकाइन्छ, तर जोत्दा बन्छ अन्न —
शक्ति होइन सेवा बन, क्रान्तिको यही हो छन्न ।।
लाल झण्डा फर्फराउँछ, तर भोक टराउँदैन खाली,
खेत बाँझो छ, नेता मोटाउँछन् — यो त हो विडम्बना भारी ।
बोल्न सक्ने जनताका हात, मल र बीउले भर,
आफ्नो गन होइन, गहुँ बोक्ने काँध देऊ डगर ।।
घोषणापत्र मात्रै नहेर, हिलोमा लेख्ने घोषले,
बन्छ क्रान्ति — जब किसान बन्छ नेता, खेत बनाउँछ कोषले ।
एकतामा होइन ढोंगमा, क्रान्ति भुलेर रमाउँछ,
भोकको वर्गमा राजनीति, उस्तै गरी धुमाउँछ ।।
साथी हो, उठ — नारा होइन, अब बीउ खोजौं खेतमा,
शक्ति होइन, श्रम खोजौं, जनता साथ देओ चेतमा ।
कठिन छ, हो — तर यही बाटो हो मुक्ति र परिवर्तनको,
बर्ग संघर्षको खेतबारीमा बीउ रोपौं भविष्यको ।।